9. Historia Izraela od nadania Prawa do Królów – 1600–1100 p.n.e.
1. Mojżesz
otrzymuje dziesięć przykazań – II Mojż. 20.
1. Mojżesz wezwany na górę Synaj, by odebrać kamienne tablice, pouczenia dotyczące ofiar i szczegóły budowy Przybytku (miejsca spotkań Boga z człowiekiem). Czterdziestodniowy pobyt na górze – II Mojż. 24, 12–18; 25, 8–9.
2. Izrael odlewa złotego cielca i oddaje mu cześć. Gniew Boga – wstawiennictwo Mojżesza – II Mojż. 32.
2. Przymierze Boga
z Izraelem – II Mojż. 19, 5–6, 8; 34, 10–17; V Mojż. 4, 12–13.
1. Izrael otrzymuje polecenie usunięcia tubylczej ludności z ziemi Kanaan – II Mojż. 34, 10–17.
2. Błogosławieństwa i przekleństwa – V Mojż. 28.
3. Ofiara mocą Prawa
jest zadośćuczynieniem za grzech – III Mojż. 1.
1. Arcykapłan udawał się do miejsca najświętszego raz w roku z krwią zwierzęcia jako zadośćuczynieniem za grzech ludzi i występował on jako pośrednik między Bogiem a człowiekiem – III Mojż. 16, 1–17.
4. Prawo Mojżesza
jest Starym Przymierzem – Hebr. 8; 9, 11–15.
1. Stare Przymierze ustało wraz ze śmiercią Chrystusa – Kol. 2, 13–14.
5. Obietnice dane Abrahamowi
są Nowym Przymierzem – chociaż dane wcześniej, nie zostaną wypełnione zanim Królestwo Boga nie będzie ustanowione na ziemi – Gal. 3, 16–29; Mat. 26, 28–29; Hebr. 10, 4–10, 19–24; 13, 20; Rzym. 15, 8–9.
1.Zgodnie z nowym Prawem Chrystus jest pośrednikiem między Bogiem a człowiekiem – Hebr. 9.
2. Człowiek może oczekiwać przebaczenia grzechów dzięki modlitwie przez Chrystusa.
6. Izrael
przygotowuje się do wejścia do Ziemi Obiecanej – IV Mojż. 13. Wysłanie dwunastu wywiadowców, po jednym z każdego pokolenia, którzy rozpoznawali krainę przez czterdzieści dni. Tylko dwaj powrócili z pomyślnymi wieściami (Kaleb i Jozue). Ludzie szemrali przeciw Bogu i mówili: „Obyśmy byli pomarli w Egipcie albo na tej pustyni obyśmy pomarli” – IV Mojż. 14, 2. Spotkała ich kara stosowna do ich słów – IV Mojż. 14, 28–29. Izraelici zostali zmuszeni powrócić na pustynię na czterdzieści lat, dopóki wszyscy, którzy mieli dwadzieścia lat i powyżej, a szemrali przeciw Bogu, pomarli.
Bunt Koracha, Datana i Abirama – IV Mojż. 16.
Mojżesz uderza skałę i zostaje ukarany – IV Mojż. 20, 1–13.
Jozue wskazany jako następca Mojżesza – IV Mojż. 27, 12–23.
Wędrówka Izraela – IV Mojż. 33.
Powtórne przybycie do granic Ziemi Obiecanej, śmierć Mojżesza – V Mojż. 34.
Wszyscy dorośli powyżej dwudziestu lat, którzy wyszli z Egiptu, z wyjątkiem Jozuego i Kaleba, już nie żyją.
Bóg przyrzeka błogosławieństwa Jozuemu i ludowi Izraela–Joz.1,5–9.
7. Dwóch wywiadowców
wysłanych do Jerycha. Rahab – Joz. 2.
Rzeka Jordan wyschła, by umożliwić przejście Izraelowi. Dwanaście kamieni zabranych z rzeki jako pamiątka – Joz. 4.
Zdobycie Jerycha (pierwsze miasto). Achan – Joz. 6; 7.
Zdobycie Aj – Joz. 8.
Podzielenie ziemi Kanaan pomiędzy dwanaście pokoleń. Dwa i pół pokolenia pozostaje na wschodnim brzegu Jordanu.
Umieszczenie Przybytku w Sylo.
Izrael rządzony przez Sędziów przez około 400 lat z Bogiem jako jego królem.
W następstwie niegodziwości Izraela Bóg dopuszcza ucisk ze strony sąsiednich narodów, szczególnie Filistynów – Sędz. 3, 1–11.
Sędziowie tacy jak Debora, Barak, Gedeon, Jefte, Samson i inni posłani przez Boga, by ocalili Izrael, kiedy lud żałował za swe grzechy.
Samuel – ostatnim sędzią.
Izrael prosi następnie o króla – I Sam. 8, 1–9.
Przez Samuela Bóg napomina lud, ale Izrael odmawia posłuszeństwa Jego słowom i domaga się króla – I Sam. 8, 19–21.
Pytania kontrolne
170. Bóg dał Izraelowi Prawo. Jak zostało ono nazwane?
171. Dlaczego Bóg nakazał Izraelowi wypędzić tubylczą ludność Kanaanu?
172. Jaka płynie dla nas nauka z tego nakazu?
173. Jakie błogosławieństwa przyrzekł Bóg Izraelowi w zamian za posłuszeństwo?
174. Jaka miała spotkać ich kara za nieposłuszeństwo?
175. Jakiemu celowi służył Przybytek i osoba Arcykapłana?
176. Dlaczego Prawo Mojżesza jest nazwane Starym Przymierzem?
177. Czy Prawo Mojżesza obowiązuje także obecnie?
178. Kiedy Prawo to przestało obowiązywać?
179. Dlaczego obietnica, którą otrzymał Abraham 430 lat przed Prawem Mojżesza, nazywana jest Nowym Przymierzem?
180. Jak często Arcykapłan wchodził do miejsca najświętszego?
181. Czy wskazywało to na osobę Chrystusa?
182. Jakie porównanie Arcykapłana z Jezusem Chrystusem czyni Paweł w Liście do Hebrajczyków, rozdz. 9?
183. Kto był pośrednikiem między Bogiem a człowiekiem według Starego Przymierza?
184. Kto był pośrednikiem między Bogiem a człowiekiem według Nowego Przymierza?
185. W jaki sposób mogą być odpuszczone nasze grzechy?
186. Ilu wysłano zwiadowców, gdy Izrael zbliżył się po raz pierwszy do ziemi Kanaan?
187. Jak długo badali oni kraj?
188. Jak przynieśli relację?
189. Kto przyniósł dobre nowiny?
190. Jak Bóg ukarał Izraela?
191. Dlaczego zabroniono Mojżeszowi wejścia do Ziemi Obiecanej?
192. Czy ktokolwiek dorosły spośród tych, którzy wyszli z Egiptu, wszedł do ziemi Kanaan?
193. Ilu zwiadowców zostało wysłanych, gdy Izrael powtórnie zbliżył się do Kanaanu?
194. Kto wprowadził Izraela do Ziemi Obiecanej?
195. Jaką rzekę musieli przekroczyć Izraelici?
196. Co zabrali z rzeki?
197. Które z miast zostało zdobyto najpierw i w jaki sposób zostało ono pokonane?
198. Kto z mieszkańców miasta został uratowany i dlaczego?
199. Podaj nazwę drugiego zdobytego miasta.
200. Jak podzielono krainę Kanaan?
201. Jak nazywali się ówcześni przywódcy Izraela?
202. Kto był Królem Izraelitów?
203. Na czym polegało nieposłuszeństwo Izraela?
204. Jak Bóg ukarał Izraelitów?
205. Kto był ostatnim Sędzią?
206. O jaką zmianę w przywództwie prosił Izrael?
10. Królowie Izraela - 1100–600 p.n.e.
Gdy Izrael prosił Samuela o króla, Bóg powiedział prorokowi, że w ten sposób Izrael odrzuca nie Samuela jako przywódcę, ale samego Boga, który jest ich Królem – I Sam. 8, 7; 10, 17–19.
1. Ich pierwszym królem
był Saul – przewyższający cały lud o głowę – król ludu Izraela – I Sam. 10, 23–24.
Nieposłuszeństwo Saula i kara – I Sam. 13, 8–14; 15, 3, 8–9, 18–19, 22, 23.
2. Drugim królem
był Dawid – mąż według Bożego serca – nie doskonały, ale pełen wiary, kochający Boga i Jego Słowo, prawdziwie żałujący swoich grzechów – II Sam. 2.
1. Przymierze Boga z Dawidem – Bóg przyrzekł mu Syna (Jezusa), który miał zasiąść na jego tronie na zawsze – I Kron. 17; II Sam. 23, 1–5; Łuk. 1, 32; Dz. 2, 29–35; Ps. 89, 34–36; Jer. 33, 14–22.
3. Salomon
rozpoczął swe panowanie roztropnie – prosząc o mądrość – I Król. 3, 5–15.
Jego pokojowe panowanie – I Król. 4, 25.
Budowa Świątyni – I Król. 6, 2; II Kron. 3.
Małżeństwa z cudzoziemskimi kobietami – pouczenie – I Król. 11, 1–13; I Kor. 7, 39; II Kor. 6, 4–18.
4. Królestwo
podzielone – I Król. 12, 1–24.
5. Królestwo Izraela
(10 pokoleń). Pierwszy król Jeroboam – stolica w Samarii – I Król. 12, 25–28.
Wszystkie niegodziwości królów. Izrael sprowadzony na manowce – I Król. 16, 29–33.
Prorocy Boga przestrzegają Izrael, by odwrócił się od swoich niegodziwości – I Król. 18, 16–40.
Ostatni król – Ozeasz – II Król. 17, 6. Izrael w niewoli asyryjskiej z powodu swego odstępstwa. Izraelici rozproszeni pomiędzy narodami; nie wrócili już z niewoli.
6. Królestwo Judy
(dwa pokolenia) – Juda i Beniamin. Król Rechabeam – stolica Jerozolima – I Król. 12, 1–24.
Niektórzy królowie prawi – Hiskiasz i Jozjasz – II Kron. 29, 1–5; II Król. 22, 1–2. Większość królów nieprawych. Ostrzeżenie udzielone im przez proroka – Ez. 21, 25–27. Ostatni król – Sedekiasz. Uprowadzeni w niewolę za swe nieprawości przez Nebukadnesara, króla Babilonu – II Kron. 36, 11–21.
Niewola babilońska przez 70 lat (Daniel) – Jer. 29, 10.
Zezwolenie na powrót na mocy edyktu Cyrusa, króla perskiego – II Kron. 36, 22–23. Wyprowadzenie z niewoli przez Ezdrasza i Nehemiasza – Ezdr. 1, 2–3; Neh. 1.
Odbudowanie miasta i świątyni w Jerozolimie. Królestwo ma charakter „wasalny” wobec państwa Medów i Persów, a potem Greków i ostatecznie Rzymian (narodziny Jezusa). Jerozolima ostatecznie zburzona przez imperatora rzymskiego Tytusa w roku 70 n.e., Żydzi ulegają rozproszeniu na cały świat – Łuk. 21, 20–24.
7. Królestwo Boże
nie zostanie ustanowione aż do czasu przyjścia Chrystusa – Ez. 21, 25–27 – jako wypełnienie obietnic danych Abrahamowi i Dawidowi – nowina Ewangelii – Am. 9, 11; Łuk. 1, 32–33; 19, 11; Dz. 1, 6–11; Ez. 37, 22; Zach. 8, 22–23.
8. Przed powrotem Chrystusa
Żydzi zostaną ponownie zgromadzeni i staną się jednym narodem w Izraelu – Ez. 37.
Pytania kontrolne
207. Kogo odrzucił lud Izraela, kiedy proszono Samuela o wybór króla?
208. Kto był pierwszym królem Izraela, jakim był on człowiekiem?
209. Dlaczego został on później odrzucony przez Boga?
210. Kto był drugim królem Izraela, jakim był on człowiekiem?
211. Na czym polegało przymierze, które Bóg zawarł z Dawidem?
212. Kto był owym obiecanym synem?
213. Czy ta obietnica się spełniła?
214. Kiedy obietnica ta zostanie wypełniona w zupełności?
215. Kto był następnym królem po Dawidzie?
216. Czy rozpoczął swe panowanie właściwie? O co poprosił Boga?
217. Jak został sprowadzony z dobrej drogi? Jaką płynie stąd nauka dla nas?
218. Czy panowanie Salomona przebiegało w pokoju? Jakie szczególne dzieło wykonał?
219. Kto był synem Salomona i co wydarzyło się na początku jego panowania?
220. Jak zostały podzielone plemiona?
221. Kto rządził Izraelem?
222. Kim posłużył się Bóg, by ostrzec Izraela, aby ten zawrócił ze swych niegodziwych dróg?
223. Czy Izrael miał jakichś prawych królów?
224. Kto był ostatnim królem Izraela? Co stało się za czasów jego panowania?
225. Kto był królem Judy, kiedy plemiona zostały podzielone?
226. Czy Juda miała jakichś prawych królów? Jeśli tak, wymień imię choć jednego z nich.
227. Jakie szczególne ostrzeżenie zostało dane Judzie przez proroka Ezechiela?
228. Kto był ostatnim królem Judy i co stało się za czasów jego panowania?
229. Jak długo trwała niewola babilońska?
230. Kto wydał edykt zezwalający Judzie na powrót do Jerozolimy?
231. Kim byli dwaj namiestnicy, którzy prowadzili Żydów na powrót do ich ziemi i jaką szczególną pracę wykonali?
232. Czy mieli oni kiedykolwiek jeszcze króla?
233. Jaki naród sprawował kontrolę nad ziemią Kanaan po upadku Medo–Persji?
234. Jak i przez kogo została ostatecznie zburzona Jerozolima?
235. Czy Królestwo Boże zostanie kiedykolwiek odbudowane?
236. Czy ponowne zgromadzenie się Izraela jako narodu jest wypełnieniem się słów proroctwa?
11. Powrót Chrystusa
Chrystus powróci nieoczekiwanie – potrzeba czujności – Mat. 24, 30–51; Łuk. 21, 34–36.
1. Po powrocie Chrystus
wskrzesi zmarłych i będzie ich sądził według ich wiary i czynów. Tym, którzy zasłużą, okaże swoją łaskę i miłosierdzie i obdarzy ich życiem wiecznym. Ci, którzy na to nie zasłużą, umrą i nigdy już nie powrócą do życia. Dan. 12, 1–3; II Tym. 4, 1–6; Dz. 17, 31; Jan 5, 27–29; II Kor. 5, 10; Mat. 25; I Kor. 15, 50–58; Obj. 20, 6; 22, 12.
1. Tylko ci, którzy przyjęli chrzest i w związku z tym są odpowiedzialni przed Chrystusem, będą wskrzeszeni – Łuk. 12, 37–48; Rzym. 2, 12; I Tes. 4, 14.
2. Wiedza pociąga za sobą odpowiedzialność – Rzym. 4, 15.
3. Wielu nigdy nie powstanie z martwych – Iz. 26, 13–14; Ps. 49, 20; Jer. 51, 57; Kazn. 9, 5.
2. W czasie powrotu Chrystusa
naród Izraela zostanie zaatakowany. Najeźdźcy zostaną zniszczeni przez Chrystusa – Ez. 38 i 39; Dan. 11, 38–45; Zach. 14, 1–9; Joel 3, 9–17.
3. Izrael rozpozna wówczas w Chrystusie
swojego Zbawiciela. Nigdy nie będzie już podzielonym narodem, jak to było w przeszłości – Ez. 37, 22; Zach. 12, 9–10. Izrael stanie się przywódcą narodów – Zach. 8, 23; Mich. 4, 8.
4. Ewangelia będzie głoszona
wszystkim narodom, pouczając je o potrzebie poddania się Chrystusowi, który będzie wówczas królem całego świata – Obj. 14, 6–7; Iz. 2, 2–4.
1. Wielu nie usłucha i będą musieli być zgładzeni – Ps. 2; Dan. 2, 44; Jer. 25, 31–33.
5. Milenium
Rozpocznie się wówczas okres tysiącletniego panowania Chrystusa, które rozciągnie się nad całym światem – Obj. 20, 4.
1. Chrystus będzie Królem – Ps. 72; Iz. 9, 6–7; Łuk. 1, 32; Jan 19, 37.
2. Jerozolima będzie stolicą świata – Jer. 3, 17; Ps. 48, 2.
3. Świątynia znajdować się będzie w środku miasta, a ziemia Izraela zostanie podzielona pomiędzy dwanaście pokoleń – Ez. 40–48. Każdy z dwunastu Apostołów władał będzie jednym pokoleniem – Mat. 19, 27–28.
4. Święci – jako królowie i kapłani – towarzyszyć będą Chrystusowi w rządzeniu śmiertelnymi ludami – Obj. 5, 9–10; 20, 4, 6; Łuk. 19, 16–19.
5. Będzie to czas pokoju i obfitości – Iz. 11, 1–9; 65, 17–25; Joel 3, 17–21.
6. Narody czcić będą Boga w Jerozolimie – Zach. 14, 16.
6. W czasie Milenium
grzech zostanie poskromiony i ludzie będą żyć dłużej – Obj. 20, 2–3; Iz. 65, 20.
1. Przy końcu Milenium (tj. 1000 lat) śmiertelne narody zbuntują się przeciw Chrystusowi i zostaną zniszczone ostatecznie – Obj. 20, 7–9.
7. Drugi Sąd
będzie miał miejsce dla śmiertelnych ludzi żyjących w czasie Milenium, jako że wówczas wszyscy, znając Chrystusa, będą mieli wobec niego swoją odpowiedzialność – Obj. 20, 11–15.
8. Grzech i śmierć
zostaną ostatecznie unicestwione – I Kor. 15, 26; Obj. 20, 14; 21, 4.
9. Kiedy Królestwo Boże
dobiegnie końca 1000 lat pod panowaniem Chrystusa i kiedy mieszkańcy ziemi otrzymają nieśmiertelność, Bóg objawi całą swą moc – I Kor. 15, 24–28; Obj. 21, 1–8.
Pytania kontrolne
237. Kiedy możemy się spodziewać przyjścia Chrystusa?
238. Co będzie pierwszym dziełem Chrystusa po jego powrocie?
239. Co będzie zapłatą dla niegodziwych podczas sądu?
240. Co stanie się z tymi, którzy zostaną odrzuceni?
241. Czy po powrocie Chrystusa wszyscy zostaną wskrzeszeni?
242. Kto jest osobą odpowiedzialną przed Chrystusem?
243. Co stanie się z Izraelem, kiedy wróci Chrystus?
244. Czy Izrael rozpozna wówczas Chrystusa?
245. Czy Izrael nadal będzie podzielony na dwa królestwa?
246. Który naród będzie wówczas przewodził światu?
247. Co stanie się z narodami, które przeciwstawią się rządom Chrystusa?
248. Co oznacza Milenium?
249. Kto będzie wtedy Królem?
250. Czy Chrystus będzie rządził całym światem?
251. Jakie miasto będzie stolicą świata?
252. Gdzie zostanie zbudowana świątynia?
253. Kto będzie rządził dwunastoma pokoleniami?
254. Jaką pracę będą wykonywać święci?
255. Czy będzie to okres pokoju dla narodów świata?
256. Czy ludzie w tym czasie będą żyli dłużej?
257. Gdzie będą czcić Boga?
258. Czy moc grzechu w tym czasie będzie w jakiś sposób kontrolowana?
259. Co stanie się przy końcu Milenium?
260. Co to jest: Drugi Sąd?
261. Jaki wróg zostanie pokonany jako ostatni?
262. Co stanie się z Królestwem po okresie Milenium?
263. Czy jest to ta ostateczna, najważniejsza nadzieja dla tych, którzy są posłuszni Bogu?
12. Wezwanie, odpowiedzialność
i obowiązek
Przez Ewangelię Bóg wzywa wszystkich ludzi do upamiętania się. Ci, którzy odrzucą to wezwanie, zginą. Dz. 17, 24–31; Obj. 22, 17; I Tym. 2, 4; Rzym. 16, 25–26; I Kor. 1, 23–31; Jan 6, 44.
1. Wiara, zrozumienie i chrzest
są niezbędne – Rzym. 1, 16–17; Przyp. 3, 5, 13; 4, 7, 13; Iz. 8, 20; Koh. 12, 13; Ps. 119, 130.
1. Wymagane są: skrucha i zmiana sposobu życia – Dz. 2, 38; 3, 19.
2. Chrzest, jako akt wiary i posłuszeństwa, jest konieczny do zbawienia – Jan 3, 5; Mar. 16, 16; Dz. 10, 47; 8, 12; I Piotra3, 21; Gal. 3, 27–29.
3. Zasadnicze znaczenie dla chrztu ma całkowite zanurzenie – Dz. 8, 36–38; Rzym. 6, 3–5.
4. Powstanie do nowego życia – Rzym. 6; 12, 2.
Znaczenie chrztu
Chrzest jest jedną z fundamentalnych nauk (Hbr. 6, 1-2). Chrzczeni jesteśmy w Jezusa Chrystusa (Gal. 3, 27), i w Jego imię (Mat. 28, 19; Dz. 19, 5). Greckie słowo „baptizo” znaczy zanurzenie. Słowo to użyte jest w odniesieniu do tonących statków jak również do farbowanych tkanin. Zanurzenie pod wodą symbolizuje zejście do grobu – śmierć naszego poprzedniego życia w grzechu, utożsamia to nas ze śmiercią Chrystusa. Wyjście z wody łączy nas ze zmartwychwstaniem Jezusa, i daje nadzieją życia wiecznego. Warto dodać, że „chrzest przez pokropienie” nie spełnia powyższej symboliki. Chrzest może mieć miejsce dopiero wówczas, gdy zostanie poprzedzony wiarą i zrozumieniem zasadniczych nauk Pisma Świętego (Dz. 8, 30, 35-38). Z tego powodu niemowlęta i małe dzieci nie mogą być ochrzczone.
Chrzest w imię Jezusa Chrystusa dokonywany jest „na odpuszczenie grzechów” (Dz. 2, 38), bez tego aktu należną „zapłatą za grzech” jest śmierć (Rz. 6, 23).
2. Chrystus jest dla nas przykładem
we wszystkim, jest pośrednikiem pomiędzy nami a Bogiem. Konieczność i moc modlitwy – Hebr. 2, 17; 4, 15–16; 7, 25; 13, 15; Rzym. 8, 34; Fil. 4, 6–7; Mat. 6, 7–15; Łuk. 18, 1, 10–14.
3. Konieczność codziennego czytania Biblii
– Ps. 119, 9–16; 97, 105; I Tym. 4, 13, 15.
4. Łamanie chleba
krew Chrystusa rozlana na odpuszczenie grzechów – Iz. 53, 3–9; I Kor. 11, 23–29; Łuk. 22,15–20.
Cotygodniowe łamanie chleba dla upamiętniania ofiary Chrystusa – Dz. 20, 7; Jan 6, 48–56.
5. Główne zasady postępowania,
dla osiągnięcia zbawienia, okazywanie posłuszeństwa przykazaniom Chrystusa z bojaźnią i drżeniem, zgodnie z naszymi najlepszymi możliwościami, okazując miłość jedni drugim – Fil. 2, 12; Jan 14, 15; 15, 7–12; Mat. 5; Efez. 4, 21–32; Kol. 3, 8–11; Gal. 5, 19–24; Mat. 7, 1–5.
1. Pierwszym przykazaniem jest miłować Pana, twego Boga – Mat. 22, 36–38.
2. Drugim przykazaniem jest miłować bliźniego swego jak siebie samego. Egoizm (największa wada człowieka) powinien być powściągany – Mat. 22, 39–40; I Kor. 13; Rzym. 15, 1–7; I Piotra 4, 8.
Chrystus przykładem dla nas – Jan 6, 38–40; 15, 12–14.
3. Głoszenie ewangelii – Mar. 16, 15; I Kor. 9, 16; Dz. 5, 27–29.
4. Służenie innym ludziom – Mat. 25, 34–40; Łuk. 10, 29–37; Efez. 5, 1–21; 6, 1–24.
5. Uczestniczenie w spotkaniach wiernych kiedy to tylko możliwe – Hebr. 10, 25; Mal. 3,16.
6. Szczegółowe zasady postępowania
unikanie oskarżania innych i żywienia urazy – I Kor. 8, 9–13; 10, 23–33; Łuk. 6, 37.
1. Unikanie zła, dumy i pokus materialnych – Kol. 3; II Tym. 3, 1–11; Łuk. 17, 26–30; I Jana 2, 15–17.
2. Pozamałżeńskie związki seksualne są zabronione – Gal. 5, 19–25; I Tes. 4, 3–9; I Kor. 6, 9–18; Hebr. 13, 4.
3. Nadużywanie alkoholu jest potępione – Efez. 5, 15–21; I Piotra 4, 3–5; I Tym. 3, 3; Przyp. 20, 1.
4. Nie kradnij – Mat. 19, 18; Rzym. 13, 5–10.
5. Wybaczajcie sobie nawzajem – Mat. 18, 21–35; Łuk. 17, 3–4; Rzym. 20, 17–21.
6. Unikanie krytykowania innych – Mat. 7, 1–5.
7. Sposób postępowania w wypadku wzajemnego oskarżania się – Mat. 18, 15–17; 5,21–25.
7. Słowo „święty”
znaczy „odłączony” – tj. odłączony od świata – Dz. 15, 14; I Jana 2, 15–17; Jak. 4, 4; Jana 15, 18–19; 17, 15–26; Jak. 1, 27.
1. Małżeństwo w Prawdzie, tj. osób ochrzczonych (poślubieni nie mogą pozostawić męża/żony) – II Kor. 6, 14–18; I Kor. 7, 1–17; 39; Efez. 5, 22–33; I Piotra 3, 1–7.
2. Rozwód niedopuszczalny – Mat. 19, 3–9; Łuk. 16, 18; I Kor. 7, 10–17, 27; Rzym. 7, 1–3; Mal. 2, 15–16.
3. Stronienie od złego postępowania i nauki – I Tym. 6, 3–5; II Tes. 3, 6, 14; II Jana 8–11; I Kor. 5, 5–11.
4. Zakaz skarżenia przed sądem – I Kor. 6, 1, 6–7.
5. Poddanie się władzy ustanowionej przez Boga – Hebr. 13, 14, 17; Rzym. 13, 1–5.
6. Zakaz służenia w siłach zbrojnych – Łuk. 6, 27–32; Jana 18, 36; II Kor. 10, 3–5; Mat. 5, 38–46; 26, 52.
8. Społeczność
– I Kor. 1, 10, Hbr. 10, 25, Dz. 20, 7
9. Chrystadelfianie
znaczy „Bracia w Chrystusie” – Kol. 1, 2.
Lecz ja patrzę na tego, który jest pokorny i przygnębiony na duchu i który z drżeniem odnosi się do mojego słowa
Iz. 66, 2.
Pytania kontrolne
264. Czy Pismo mówi, że mężczyźni i kobiety są wezwani przez Ewangelię?
265. Czy chrzest jest rzeczą konieczną?
266. Jakie znaczenie ma skrucha, żal za grzechy?
267. Czy ma sens chrzczenie osoby, która nie wie nic o Prawdzie?
268. Czym jest chrzest? Co symbolizuje?
269. Czy chrzest przez pokropienie jest wystarczający?
270. Podczas chrztu twoje uprzednie życie zostaje pogrzebane, a twoje grzechy są zmywane. Czy to znaczy, że już nigdy więcej nie zgrzeszysz?
271. Jak możemy uzyskać wybaczenie naszych grzechów?
272. Po naszym chrzcie zaczynamy nowe życie. Kto jest naszym wzorem?
273. W jakim sensie Chrystus jest naszym wzorem?
274. Jakie jest pierwsze, najważniejsze przykazanie?
275. Jakie jest drugie przykazanie?
276. Jakie jeszcze przykazania nam dano?
277. Dlaczego powinniśmy łamać każdego tygodnia chleb?
278. Czy krew Chrystusa została przelana na odpuszczenie naszych grzechów?
279. Co znaczy słowo „święty”?
280. Czy brat lub siostra powinni być uwikłani w światowe sprawy – przyjemności, politykę, wojnę, siły policyjne, sądy?
281. Czy sądzisz, że jest rzeczą właściwą zalecanie się lub poślubianie kogoś nie będącego w Prawdzie?
282. Czy mamy nakaz odłączenia się od tych, którzy nie żyją w zgodzie z nauką Pisma?
283. Czy rozwód jest dozwolony?
284. Czy wierzysz, że znajomość Biblii pociąga za sobą odpowiedzialność?
285. Czy wierzysz, że Chrystus był kuszony w ten sam sposób co i my i – jak my – mógł zgrzeszyć?
286. Czy wierzysz, że ci, którzy zostaną wskrzeszeni, będą nadal śmiertelni?
287. Co znaczy nazwa „Chrystadelfianie”?
––––––––––––
[1] Słowo „święty” oznacza odłączony, oddzielony, przeznaczony dla Boga
Get Bible Basics FREE